شکفت و زنجیره های محبت را با تو مستحکم کردم ودر آن زمان که نگاهمان با هم آمیخته

     شد و دستان سردم  دستان گرم تو را در دست گرفت پی به عشق و لطافت و پاکی قلب

     تو بردم  که به جرات می گویم بعد از خدا تو را می پرستم....

     به نام آنکه با تپش قلبش ثانیه ی عشق را به دقیقه ی محبت  تبدیل کرد و ساعت دوستی

     را آفرید ...

            سلام به پرنده ای که محبت به ما  آموخت و سلام به بهاری که اول آن شکوفه بود و

            آخر آن ریزش شکوفه...اما سلام به تو که اولت مهر بود و آخرت عشق....

            ای ستاره ی پر فروغ قلبم در آن زمان که پرنده ی غم و اندوه به قلبم هجوم می آورد

            و یاد تو تسلی بخش قلبم بود....دریا با آن همه وسعتش نمی تواند مثل من عشق تو

            را در دل خو جای دهد....سواحل دریاها هر چند زیباست ولی از وصف تو سخنی

             نمی توان گفت و از وسعت دیدگانت سوالی را جستجو می کنم...

     باور کن همیشه به یادت هستم  و در شب های پر ستاره یاد تو در آسمان دلم به پرواز در  

           می آید .........

                                  من با یاد تو همیشه زنده هستم....